Camouflage

This post is also available in: Engels.

Vorige week woensdag was een spannende dag voor me. Hoeveel stagiaires krijgen immers de kans om de gouverneur van Curaçao te ontmoeten? Precies, niet veel, als het überhaupt al gebeurt. Vorige week was er zo’n kans voor mij, en het leverde een prachtig verhaal op, hoewel het misschien een ander verhaal is dan je zou denken.

Laten we beginnen bij het begin van het verhaal. Vorige week kwamen de DVD’s van Ecosplash; Korsòu Salbahe eindelijk binnen bij de Curaçao Footprint Foundation. Om dit heugelijke feit te vieren was er een afspraak gemaakt om deze DVD te presenteren aan de gouverneur van Curaçao. Omdat ik meewerk aan Ecosplash II waren Leon en Michelle zo vriendelijk me uit te nodigen om mee te gaan, samen met de voorzitster van het Prins Bernhard Cultuurfonds en Sylvienne Martina, medepresentator van de eerste serie. Het spreekt voor zich dat ik voor de gelegenheid mijn netste broek en shirt had aangetrokken.
Netjes op tijd (dat is op Curaçao het apart vermelden waard) namen we plaats in de wachtkamer. Vijf minuten later werden we opgehaald om de gouverneur te gaan ontmoeten, toen het noodlot toesloeg voor Sylvienne en mij. Helaas waren er slechts drie mensen aangemeld voor een afspraak bij de gouverneur en een uitzondering behoorde niet tot de mogelijkheden. Daar zat ik dan, in mijn nette broek, die nu niet door de gouverneur zou worden bewonderd.

 Door in oogwenk van kleur te kunnen veranderen is de Curaçao's 'reef squid' een meester in camouflage (foto door John Dohmen).


Door in oogwenk van kleur te kunnen veranderen is de Curaçao’s ‘reef squid’ een meester in camouflage (foto door John Dohmen).

T-shirts, spijkerbroeken, colberts en stropdassen

Ik ben er geen fan van mezelf in nette kleding te hijsen. Thuis voel ik me het meest op m’n gemak in een spijkerbroek en een t-shirt, en hier op Curaçao zul je me bijna zonder uitzondering treffen in een korte broek en slippers. Maar voor sommige gelegenheden is een nettere outfit gewenst. Presentaties op school, een bruiloft of dus een bezoekje aan de gouverneur. Voor dit soort gelegenheden maak ik gebruik van iets wat we in het dierenrijk maar al te vaak terug zien (of juist niet terug zien?): camouflage. Ik verberg mijn ware spijkerbroek-en-t-shirt-identiteit en meng me soepeltjes met de stropdassen en colberts, zodat ik niet opval. Voor dieren is camouflage meestal een kwestie van leven of dood. Camouflage wordt vaak gebruikt om kansen te grijpen die anders voorbij waren gegaan, zoals bij een verborgen jager die succesvol zijn prooi besluipt. Hoewel mensencamouflage meestal met sociale kwesties te maken heeft kan het ontbreken van de juiste camouflage ook bij ons kansen voorbij laten vliegen.

Terug naar de wachtkamer van de gouverneur. Terwijl ik berustte in het feit dat ik dus níet de stagiair was die op bezoek ging bij de gouverneur diende het volgende probleem zich aan: de broek van Leon. Hij had er in vebrand met de aard van de hele werkdag voor gekozen om zijn meest representatieve spijkerbroek aan te trekken, maar, zoals hem fijntjes werd uitgelegd, zulke kledij past niet bij een bezoek aan de gouverneur. Genadeloos werd ook hem toegang tot de gouverneur ontzegd, en het drama leek compleet. Omdat hij niet voor de juiste camouflage had gekozen leek deze kans nu door zijn vingers te glippen. Op dat moment nam mijn instinct het over. Ik kon niet naar binnen omdat mijn naam niet op de lijst stond, maar mijn broek was tip-top in orde. Leon’s naam stond wél op de lijst, maar hij moest nu achterblijven bij de stagiair vanwege zijn broek. Je denkt nu waarschijnlijk hetzelfde als ik toen, en ik deelde mijn idee met Leon. Hij stemde er mee in, en in het krappe toilet van de wachtkamer van de gouverneur ontdeed ik me van mijn camouflage om deze met Leon te delen. Hij keerde terug als een waardig bezoeker van de gouverneur, ik als een simpele stagiair in een spijkerbroek.

Zo was het, een dag vol camouflage. Ik verborg mijn korte broek en slippers, Leon gebruikte mijn broek om de assistent van de gouverneur om de tuin te leiden en ik heb geprobeerd dit blog te presenteren als een verhaal over mijn ontmoeting met de gouverneur. Camouflage.