Het theater

This post is also available in: Engels.

Als Nederlandse stagiair op Curaçao is soms een heel gedoe om bij te kletsen met het thuisfront. Het is dat ik vorige week een spontane Skype-sessie had met mijn jongste zusje (ik ben broer van maar liefst vier zussen), maar anders was ik er ongetwijfeld niet van op de hoogte geweest dat ze aankomend weekend op het podium staat, als ze met haar toneelvereniging optreedt voor vrienden en familie.

Dansende Ala Duru's.

Dansende Ala Duru’s.

Dierentheater

Niet alleen mensen doen aan theater. Ook in het dierenrijk vallen er regelmatig dramatische uitvoeringen te bewonderen. De theaterliefhebber kan in de natuur prima aan zijn of haar trekken komen, mits je weet waar je moet kijken. Zie je, voor natuurtheater worden geen kaartjes verkocht, je hoeft je jas niet af te geven bij de garderobe en niemand vertelt je welk stoeltje voor jou is. Wie op de eerste rij wil zitten bij een voorstelling in de natuur, doet er goed aan om alle paringsgetijden duidelijk te noteren op de kalender. Waar de mens dit over algemeen liever achter gesloten deuren houdt, barst in de natuur juist dan het theater los.

Paringsgedrag gaat vaak gepaard (onbedoelde woordgrap) met veel bombarie. Een mooi voorbeeld op Curaçao is de Verreaux Duif – in het Papiaments de Ala Duru genaamd. Als het tijd wordt om te paren zet de mannetjesduif zijn verenkraag eens goed bol en zakt door zijn pootjes tot hij lekker dicht bij de grond hangt. In die toestand is het tijd om te dansen. En niet zomaar dansen, oh nee. In hoog tempo danst hij al koerend in cirkels om het vrouwtje van zijn keuze heen. Meestal is de dame in kwestie in eerste instantie ogenschijnlijk niet erg onder de indruk, maar als haar bewonderaar een kundig genoeg danser blijkt, kan ook het vrouwtje de duivenheupen niet bedwingen. Samen voltooien ze de dans door met de borst tegen elkaar aan te drukken, gevolgd door datgene wat de mens dus liever achter gesloten deuren houdt.

Nog een voorbeeld, ook één van het eiland, is de Pega Pega Grandi, een type gekko met een opvallende, driehoekige kop die men vaak aantreft op de muur. Als dit reptiel toe is aan een partijtje voortplanting, produceert het mannetje een snel, klikkend geluid, om vervolgens in een razend tempo achter de vrouwtjes aan te jagen. Dat klikkende geluid maken de mannetjes niet alleen om een partner aan te trekken, maar ook om andere mannetjes op de hoogte te stellen van hun bedoelingen. Het kan voorkomen dat twee van deze beestjes het niet eens kunnen worden over wie er als eerste aan de beurt is, wat op z’n beurt weer kan leiden tot onvriendelijkheden. In zo’n strijd stort er soms een ter aarde, van de muur of het plafond naar beneden, om de jacht op vrouwelijk schoon daarna vliegensvlug weer te hervatten.

De Pega Pega Grandi, met z'n karakteristieke driehoekige kop.

De Pega Pega Grandi, met z’n karakteristieke driehoekige kop.

Dat wat er op het spel staat

Uit de bovenstaande voorbeelden wordt duidelijk dat natuurtheater plaatsvindt uit praktische overwegingen, maar entertainend is het zeker. Voor de menselijke toeschouwers althans, maar ik kan me de stress bij de dierlijke acteurs maar al te goed voorstellen. Bij natuurtheater staat er doorgaans behoorlijk wat op het spel; het volledige liefdesleven van de acteur hangt immers af van het optreden.

Gelukkig blijft het theater bij de mens beperkt tot een vorm van entertainment. Het kan weliswaar wat zenuwen met zich meebrengen bij hen die op het podium plaatsnemen, maar daar blijft het vaak ook bij. En dus druk ik bij deze mijn zusje op het hart zich te ontspannen en vooral te genieten komend weekend. En omdat ik niet in het publiek zal kunnen zitten, maak ik even van deze gelegenheid gebruik om te zeggen: zusje, succes!