Onvergelijkbare Schoonheid

This post is also available in: Engels, Papiamentu.

Jan Kok in betere dagen

Ondanks dat de tijd hard voorbijgegaan is kan ik me als de dag van gisteren nog herinneren hoe ik samen met een paar vrienden een laatste wandeling in het gebied van Jan Kok ging maken, voordat ik voor mijn studie naar Nederland vertrok.

Ik wilde alles goed in mijn gedachten graveren zodat ik de schoonheid van mijn eiland niet zou vergeten. Ik kan me het geluid van de prikichi’s die een warawara achterna zaten, het geluid van de brekende golven en de geur die daarbij vrijkwam en het hele gebied penetreerde nog zo goed heugen. Niet te vergeten de elegante flamingo’s die trots over de zoutpannen liepen en ons af en toe trakteerden een imposante blik door hun vleugels weid uit te spreiden. Schoonheid zo indrukwekkend en tegelijkertijd zo kwetsbaar dat het je bijna verplicht om het te beschermen.

Dichterbij de rand van de zoutpannen komend merkte ik dat een zeeanemoon zich snel terugtrok toen mijn schaduw over het water viel. “Wat apart!”, zei ik nog tegen mijn vrienden: “ik dacht dat ze alleen op fysiek contact reageerden?!” Waarop mijn vriendin zei: “wie weet, misschien ga je wel de ecologie in dit gebied bestuderen, wanneer je je studie afgerond hebt…”

Met deze laatste woorden, de beelden en ervaringen in mijn hart opgesloten verliet ik het eiland met de wens na afronding van mijn studie terug te keren.

Een diep triest gezicht

Het hierboven beschrevene zou heel geromantiseerd kunnen overkomen, maar ik denk dat velen samen met mij hetzelfde gezien, ervaren en beleefd hebben in het natuurgebied van Jan Kok.
Met pijn in mijn hart heb ik dan ook de beelden in de kranten, op internet en tv moeten zien van de olieramp van afgelopen augustus. Tijdens mijn eerste vakantie op het eiland heb ik de ecologische- en cultuurhistorische vernieling in het gebied van Malpais (waar ook Wechi onder valt) moeten aanzien en nu dit.

With these last words, the images and experiences locked in my heart, I left the island with the desire to return after completing my studies.

Zoals deskundigen al aangegeven hebben zal het jaren duren voordat de natuur weer hersteld is. Ondanks het feit dat de waarde van onze natuur, de basis van ons voortbestaan op aarde, niet in geld uit te drukken is, wordt er toch zo onverschillig mee omgegaan. Op een eiland, zoals Curaçao, is alles nauw met elkaar verbonden. Daar komt ook nog bij kijken dat een aantal organismen alleen op Curaçao voorkomen. Het zijn echte ‘Yunan di Kòrsou’. Als ze eenmaal verdwenen zijn, kunnen we ze alleen op foto’s aan onze kleinkinderen laten zien.
Bij het schaden of vernielen van schakels, verzwakken wij het systeem zodanig dat het slechts een kwestie van tijd is totdat alles in elkaar stort. Is dit waar we naar toe willen werken? Heeft een versterkt ecosysteem niet een hogere meerwaarde voor de maatschappij? Ik ben ervan overtuigd dat het antwoordt op deze laatste vraag ‘JA’ is!

Ecologische (en economische) verbanden in een binnenwater

2 Responses to “Onvergelijkbare Schoonheid”

Read below or add a comment...

  1. Gerard de Fraiture says:

    Hallo Sylvienne,

    Mijn eerste gedachte was ‘spam’: ik herkende jouw stijl van schrijven niet!
    Wat ‘schrijven’ betreft ben je dus met grote sprongen vooruit gegaan sinds onze wegen zich scheidden.
    Ik mag trots op mijn voormalige studente zijn: ook in je hart ben je dus een milieukundige!
    Fantastisch!
    Gerard de Fraiture

  2. ann says:

    hi sylvienne,

    Wat een leuk en interssant artikel dat je heb geschreven.
    Ik zal dit zeker doormailen naar anderen die het ook leuk zouden vinden.

    Ik hoop echt dat er iets gedaan kan worden om de natuur met zijn unieke karakter te houden, het zou jammer zijn als het allemaal zou verdwijnen.