Onze ontwerp-fiasco’s

This post is also available in: Engels.

Het strand

Onlangs kwam ik een interessant citaat tegen: ‘vervuiling is een symbool voor falende ontwerpen’. Deze wijsheid is afkomstig uit het boek ‘Cradle to Cradle: Remaking the Way we Make Things’, geschreven door William McDonough en Michael Braungart. Deze paar woorden omschrijven zeer accuraat wat er mis is met onze huidige manier van leven. In de natuur wordt alles op één of andere wijze hergebruikt. Zelfs de uitwerpselen van dieren zijn de basis voor ingewikkelde onderdelen van de kringloop van het leven op aarde. Alleen de menselijke soort, die biologisch gezien slechts één van de vele diersoorten is, heeft processen ontworpen die objecten, vloeistoffen en gassen als bijproducten produceren die niemand wil hebben, en die ook niet teruggevoerd kunnen worden binnen de kringloop der natuur. Ontwerp-fiasco’s! Omdat we deze eindresultaten niet meer willen hebben, kiezen we de makkelijke weg, en de enige die we overigens kennen: we gooien ze weg. Nog niet eens zo lang geleden werd op Curacao al het huishoudelijk afval in zee gestort, een handeling die als acceptabel werd gezien omdat de zee beschouwd werd als een oneindig medium die ons falen wel zou absorberen. Zelf vandaag nog is het overboord gooien van afval een valide wijze van opruimen aan boord van schepen. De effecten van deze handelingen zijn terug te vinden op onze stranden, en zullen ons nog jaren blijven achtervolgen.

De 'mondi'

Tussen twee haakjes, de wegwerp-maatschappij lijkt zelfs wel gebaseerd te zijn op principes van stupiditeit: we dumpen waardevolle grondstoffen en ladingen energie. Als voorbeeld: er is slechts 4% van de energie nodig die vereist is voor het produceren van een vel aluminiumfolie uit bauxiet (aluminiumerts) om een even groot vel te produceren uit afval-aluminium. Voor zover we dat spul überhaupt nodig hebben, want vele generaties hebben prima overleefd zonder.

Er is een serieuze revisie nodig van de processen die we hebben uitgedacht om onszelf het leven makkelijk te maken. Dat moet mogelijk zijn, want we noemen onszelf ‘sapiens’ – intelligent. De ontwerpfouten moeten gecorrigeerd worden om onze maatschappij om te kunnen vormen tot één die vrij van vervuiling is. Het zal een complexe transitie betekenen, en bij tijd en wijlen zelfs pijnlijk zijn, maar we zijn het verschuldigd aan de komende generaties. Het merendeel van de noodzakelijke stappen kunnen alleen collectief genomen worden, hetgeen effectief leiderschap vereist. Als burgers van dit kleine eiland moeten we daarom visie, kennis en professionalisme vereisen van onze politici, naast een onzelfzuchtige inzet voor het redden van de menselijke soort.

Geen commentaar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leon Pors

About Leon Pors